donderdag 29 januari 2009

Hersenen en het Universum? Ga er maar aan staan!

Nog steeds doen we ontdekkingen in het heelal: nieuwe planeten, sterren, de werking van zwarte gaten, etc. Vaak zijn we geneigd naar buiten te kijken, waarbij met name de wereld van het uitgestrekte heelal tot de verbeelding spreekt. Maar ook binnen in ons is een wereld te ontdekken. In Intermediair lees ik tot mijn blijdschap met enige regelmatig een artikel over onze hersenen. De wereld van de hersenen is een even fascinerende wereld die net als ons heelal die ook steeds verder ontdekt wordt. Zo zijn er zelfs mensen die parallellen leggen tussen onze hersenen en het heelal. Zoals de afbeelding laat zien zijn er veel overeenkomsten in de activiteiten die er gebeuren.



Desalniettemin denk ik dat de werking van het heelal of onze hersenen nooit volledig verklaard zal worden. Waarom zoeken we dan nog verder vraag ik me wel eens af? Menselijke nieuwsgierigheid? Betere prestaties willen bereiken? Mensen willen helpen? Dat de hersenen een grote invloed via ons gedrag op het werk hebben lijkt me duidelijk.


In 1953, kunnen we in het artikel lezen, ontdekt de arts Louis Sokoloff een nieuw deel van de hersenen dat actief dat juist veel energie gebruikt als de proefpersoon niks doet. Tot op de dag van vandaag is men nog steeds opzoek naar de precieze werking en functie van dat deel. Het blijkt namelijk dat dat deel van de hersenen juist actief wordt als wij als persoon niks doen (vervelen, dagdromen of niet meer bij bewustzijn zijn!). Dat deel dat het terugvalnetwerk wordt genoemd wordt inactief als wij als persoon actief worden. Een leuke metafoor in het artikel: een soort van intern spel solitare dat de hersenen aanzet als ze niets hebben te doen en dat terzijde wordt geschoven als ze een taak krijgen voorgelegd.

woensdag 28 januari 2009

Het is maar hoe je het bekijkt!


Vaak kun je een gebeurtenis op vele manieren bekijken. Zo kun je in het plaatje twee gezichten zien, maar ook een vaas. Bij dingen die je mee maakt, in de media ziet of dingen die je mensen hoort zeggen kun je je afvragen hoe ze iets bekijken. De manier hoe je iets bekijkt bepaald wel degelijk de uitkomst. Deze hele zienswijze kwam weer bij mij boven toen ik een artikel las over het klimaat: ‘Klimaatverandering is tijdschaaldiscussie’.

Was het jaar 2008 nu koud of warm? Klimaatsceptici zien een daling in de temperatuur, terwijl het KNMI vertelt dat het jaar past in het plaatje van de huidige opwarming. Het hangt allemaal af van de gebruikte tijdsschaal. De sceptici houden tien jaar aan, terwijl meteorologen redeneren in tientallen jaren. Volgens wetenschappers die op tijdsschalen vanaf duizenden jaren denken, komt er zelfs een nieuwe ijstijd aan! En op die verschillende tijdsschalen spelen vele processen. Discussiëren over klimaat is daarom een tijdsschaaldiscussie.

dinsdag 6 januari 2009

Multitasking

Vanmorgen las ik een boeiend artikel uit het blad Intermediair. De titel van het artikel is: een ding tegelijk graag – vrijwel niemand kan multitasken, maar het is te leren.

In dit artikel wordt een verslag gedaan van recente onderzoeken tussen hersenen en multitasken. Veel mensen denken dat multitasken, bijvoorbeeld typen op de laptop en bellen tegelijk, 2 of meer dingen tegelijk doen efficiënt is. Uit onderzoek blijkt dit niet zo te zijn! Wie twee dingen tegelijk doet is juist langer bezig. En de kwaliteit van het werk daalt ook. De hersenen kunnen het niet aan. De hersenen switchen heen en weer tussen de verschillende taken, waarbij delen van de hersenen beurtelings worden uitgezet en opgestart. Dat schakelen tussen de verschillende activiteiten gebeurt in een aantal ‘verkeerscentrales’ onder het voorhoofd: in de prefontaalschors. En de prefontaalschors is nu juist typisch een monotasker en dus niet ingericht om meerder dingen tegelijk te doen.


Volgens het artikel kun je wel Multi-tasken leren. Onze hersenen, dus niet de prefontaalschors die boven je wenkbrauwen zit, zijn eigenlijk zelfs uitstekende multitaskers. Dan moeten ze wel de tijd krijgen om alle verbindingen te stroomlijnen, wat gebeurd vanuit de prefontaalschors.
http://www.intermediair.nl/artikel.jsp?id=1733030

Door dit artikel is het net of mijn eigen ervaringen worden bevestigd. Ik kan wel meerdere dingen tegelijk doen, maar uiteindelijk ben ik volgens mij langer bezig. Dat blijkt dus ook uit het artikel! Multitasken is voor minder efficiënt. Het meest efficiënt ben ik als ik een ding, met volle aandacht doe, zo is mijn ervaring. Zo ongewoon is dat dus niet blijkens het artikel.